.png)
В самом сердце Западного Полесья, где Беларусь граничит с Волынской областью Украины, расположен город Иваново. Удивительным и своеобразным предстаёт перед нами этот городок, богатый своей историей и множеством неожиданных открытий, как для самих его жителей, так и для нового человека или путешественника.
Па-рознаму надаваліся назвы гарадам ды іншым населеным пунктам. Розныя карані тут можна адшукаць: фантастычныя, легендарныя, здаралася — рэалістычныя, часам спалучалася і тое, і другое, тады гаворка вялася пра рэальна-фантастычныя вытокі.
Праўда, апошнія сустракаліся даволі рэдка. Да іх можна аднесці і легенду, якая тлумачыць узнікненне Іванава, прыгожага гарадка на Брэсцкай зямлі.
1596 - атрады Севярына Налівайкі на Іванаўшчыне.
1657 - забойства ў Іванаве іезуіцкага прапаведніка Андрэя Баболі, якога каталіцкая царква далучыла да ліку святых. У Іванаве, каля касцёла (на месцы цяперашняга будынка райвыканкама быў пастаўлены каменны слуп у памяць "мучаніка Баболі".
1668 - адкрыццё ў Іванаве праваслаўнай царквы.
1795 - далучэнве Іванаўшчыны да Расійскай імперыі пасля 3 падзелу Польшчы. Іванава ўвайшло ў Кобрынскі павет Гродзенскай губерні.
«Ночью 17 сентября радио передало сообщение: начался освободительный поход Красной Армии в Западную Беларусь. Радости не было конца. Вот оно, освобождение, которого так долго ждали. Где-то к обеду мы организовали людей и двинулись в сторону д. Вулька, где стояли польские солдаты. Шли, чтобы сказать им: Сдавайтесь. Всё равно вашей власти конец. Теперь мы хозяева своей судьбы, своей земли». Впереди нашей толпы развевалось красное знамя.
Неполные 2 года – чуть больше 20 месяцев – отделяют сентябрь 1939 года от июня 1941 года. Столько времени просуществовала в Ивановском районе Советская власть. Но за это короткое время произошли значительные изменения в хозяйственной, общественной и социальной жизни его населения.
У белорусского и российского Иваново много общего. В русском городе — вечный дефицит женихов, а наши ивановские женщины еще вплоть до 40–х годов прошлого века оставались столь же одинокими при живых мужьях. Почти круглый год мужчины находились на заработках, оставив хозяйство и детей на жен.
В книге научно–популярных этюдов «Тапонiмы распавядаюць» Валентины Лемтюговой читаем о полесском городке Иваново следующее: «На карце «Беларусь в конце XVI в.» значыцца як мястэчка Янаў. А пачыналася гiсторыя паселiшча значна раней. У XIV ст. сучасны горад уяўляў сабою невялiкую вёсачку пад назвай Порхава, якая ў 1423 годзе была падаравана Луцкаму кафедральнаму касцёлу. У 1465 годзе яна была перайменавана ў Янава ў гонар Луцкага епiскапа Яна Ласковiча. Пэўны час служыла ў якасцi другой рэзiдэнцыi луцкiх епiскапаў. Будучы ўжо ў статусе мястэчка, паселiшча двойчы гарэла (1525 i 1575 гг.). У 1801 годзе ўвайшло ў склад Гродзенскай губернii Расiйскай iмперыi. Затым паводле Рыжскага дагавора 1921 года адышло да Польшчы i належала да Пiнскага павета Палескага ваяводства. У савецкi перыяд перайменавана ў Iванава. Але чыгуначная станцыя, што ля горада, па–ранейшаму завецца Янаў Палескi.
У самым сэрцы заходняга Палесся, дзе Беларусь мяжуе з украінскай Валынню, у найпрыгажэйшым куточку нашай краіны месціцца горад Іванава.
Янова — так звалася паселішча ў XV стагоддзі. Так і дагэтуль клічуць райцэнтр старыя людзі. Яго гісторыя бярэ свой пачатак з невялічкай вёскі Порхава. Як сведчаць летапісныя крыніцы, у 1423 годзе вялікі князь Вялікага княства Літоўскага Вітаўт падарыў гэтую вёску з прылеглымі землямі кафедральнаму сабору ў Луцку. А ў 1465-м епіскап Ян Ласковіч, мабыць, жадаючы ўвекавечыць сваё імя, пераназваў населены пункт у Янаў. Янаў Палескі — так і сёння называецца чыгуначная станцыя на магістралі Брэст—Гомель. Затрымаўшыся тут на некалькі хвілін, пакуль стаіць поезд, заўважыш толькі досыць прыстойны будынак вакзала, а потым — мільгаценне ў вокнах пышных шапак садоў на кожным падворку. А можа, раптам здарыцца вам прыпыніцца ў гэтым маляўнічым куточку хаця б на пару-тройку дзён. Ну дык і не пашкадуеце. Бо гэта будзе выдатная магчымасць пазнаёміцца з дзіўным, насамрэч адметным светам гісторыі і культуры.
Страница 1 из 2
- Вы здесь:
-
Главная
-
Краеведение
- Иваново
