...

   Згадваецца ў «Спрэчках за памежныя землі» (1518): «I таксама скардіўся нам князь Фёдар яго міласць на Станіслава Шчакоцкага». У канцы 16 ст. дзяржаўная ўласнасць у Пінскім павеце Трокскага ваяводства ВКЛ. 3 1795 г. - у  складзе Расійскай імперыі, у Слонімскай, з 1797 г. ў Літоўскай губерні. З 1801 г. ў складзе Кобрынскага павета Гродзенскай губерні. На 1866 г. вёска, казённая маёмасць у Дружылавіцкай воласці, 232 селяніны з вёскі ўваходзілі ў Дружылавіцкае сельскае таварыства, для патрэб насельніцтва працаваў сталяр. У 1905 г. 609 жыхароў. У пачатку 20 ст. ў цэнтры вёскі пабудавана сядзіба, якая складаецца з двух двароў і адлюстроўвае пашыраны на ПдЗ Беларусі тып пагоннага двара.

   У 1915-18 гг. была акупіравана германскімі войскамі. У 1919-20 гг. польскімі войскамі. З 1921 г. ў складзе Польшчы. На 1924г. у Палескім ваяводстве, Драгічынскім павеце, Дружылавіцкай гміне, у вёсцы 63 будынкі, 304 жыхары. У 1920-я г. ў пераліку самых «нядобранадзейных» вёсак, некаторыя жыхары вёскі ўваходзілі ў Оўзіцкую падпольную арганізацыю КПЗБ. У 1930-я працавала школа, якую ў 1934 г. наведвалі 58 вучняў.

   1939 г. - у БССР. На 1940 г. вёска ў Іванаўскім раёне Пінскай вобласці, у Дружылавіцскім сельскім савеце, 76 двароў, 536 жыхароў, працавала пачатковая руская школа.